تاریخ:
حرکت ارزشمند رفتگر ایلامی هنگام جمعکردن زبالهها 
درس هشتاد و دو
انتقاد از عطش دولتی ها برای همایش
سجاد سالك در مطلبی در روزنامه اعتماد با عنوان " يك عارضه نگرانكننده " نوشت:
براي ما دوستداران دولت تدبير و اميد كه به موفقيتش اميد بستهايم رويه اين روزهاي مسوولان قوه مجريه نگرانكننده است. نگارنده البته همچنان معتقد است به جاي انتقاد و طرح گلايه، همه بايد به دولت كمك كنند تا بهترين نتيجه ممكن را بگيرد اما عارضهيي كه به تازگي گريبان دولتمردان را گرفته واقعا قابل تامل است و جا دارد فكري به حالش شود.
موضوع اين است كه عطش چهرههاي دولتي براي حضور در همايشها و سمينارها رفته رفته از حد عادي خارج ميشود.
با گذشت يك سال و نيم از عمر دولت يازدهم و در شرايطي كه انتظار ميرود در آستانه جشن تولد دوسالگي دولت، بخشي از اقدامات و برنامههاي دولت به ثمر بنشيند و نتايج ملموس آن را جامعه احساس كند ظاهرا بيشترين برنامهريزيها صرف برگزاري كنفرانسها شده و انصافا هم همايشهاي باشكوهي برگزار ميشود اما حرفهاي تكراري و مرور صورت مسالهها، بيآنكه جواب راهگشايي ارايه شود بيشترين نتيجه برگزاري اين همايشهاست؛ همايشهايي كه بازتاب خوبي هم در سطح جامعه نداشته و در نهايت دست دولت را هم نتيجه و راهكار خاصي نميگيرد.
به عنوان نمونه در هفتهيي كه گذشت نخستين كنفرانس اقتصاد ايران با حضور پرشور چهرههاي دولتي و اقتصاددانان مطرح كشور برگزار شد. قبل از آن، همايش مبارزه با فساد در عاليترين سطح ممكن برنامهريزي و برگزار شد و قبل از آن هم شاهد همايش ملي اعتدال در كتابخانه ملي بوديم. همايش ملي بهرهوري ايران و همايش كسب و كار زنان در حوزه گردشگري هم در راه است و اگر ليستي تهيه كنيد خواهيد ديد تا آخر سال ماجرا ادامه دارد و چهرههاي دولتي هم پاي ثابت سخنراني اين برنامهها هستند.
واقعا اين برنامهها چه عايدي براي دولت دارد و چه اصراري است اعلام تحرك و برنامهريزي مسوولان، در ويتريني به نام همايش به نخبگان اعلام شود؟ ما كه ميدانيم، نخبگان و اساتيد و حاميان هم ميدانند دولت تدبير و اميد بيتوجه به رفتارهاي پوپوليستي به طور اصولي دنبال اصلاح زيرساختهاي كشور بوده و اقداماتي هم كه شروع شده ثمر دادنش زمان ميبرد. حال، اين حرفهاي تكراري، پاورپوينتهاي خستهكننده و ضيافتهاي بيحاصل قرار است كدامين هدف را برآورده كند كه ما بيخبريم؟
اين كاملا درست است كه پيشبرد امور در حوزههاي مختلف، نيازمند برنامهريزي علمي، پژوهشهاي هدفمند و اجماع نخبگان است اما باور كنيد از اين همايشها چيزي درنميآيد. در اين زمينه فقط يك نكته به ذهن ميرسد: بخش مهمي از بدنه دولت را چهرههاي موجه علمي و دانشگاهي تشكيل ميدهند. اين افراد كه در سطح جامعه هم احترام زيادي دارند در دوران هشت ساله احمدينژاد ناديده گرفته شده و نظرات و ديدگاههايشان مورد بيمهري واقع شد.
همان طور كه انتظار ميرفت دولت يازدهم اين بخش از نخبگان محذوف را به كار گرفت و حالا اين افراد پس از هشت سال سخت، در تصميمگيريها تصميمسازيها نقشآفريني ميكنند. اما ظاهرا حدود يك دهه دوري از دستگاه اجرايي و انزوا، شور و شوقي وصفناشدني براي سخنراني و ارايه مقاله در نخبگان تراز اولمان ايجاد كرده است. عطشي كه چهرههاي سرشناس دولت براي حضور در همايش و ارايه مقاله دارند رفته رفته از حد معمول خارج ميشود. ظاهرا حتي نهيب رهبر انقلاب هم باعث نشده مسوولان به خودشان بيايند و از «كنفرانس بازي» دست بردارند.
واقعا جا دارد اين عبارت را مسوولان در اتاق كار خود قاب بگيرند: «اين سمينار و امثال آن بناست چه معجزهيي بكند؟... توقع از آقايان محترم اين است كه چه با سمينار و چه بدون آن، تصميمات قاطع و عملي بدون هرگونه ملاحظهيي بگيرند و اجرا كنند.خلاصه اينكه دوستداران دولت توقعات زيادي از اين تيم دارند و براي موفقيتش از هيچ كمكي مضايقه نميكنند.
مسير و رويكرد دولت هم مورد تاييد كارشناسان و ناظران قرار دارد و ترديدي نيست كه تيم كارشناسي دولت تركيبي از بهترينها را گرد آورده و حاميان دولت هم پشت اين مجموعه را خالي نميكنند اما مسوولان دولتي بايد براي اين سندرم نگرانكننده فكري كنند. اين راهش نيست!
براي ما دوستداران دولت تدبير و اميد كه به موفقيتش اميد بستهايم رويه اين روزهاي مسوولان قوه مجريه نگرانكننده است. نگارنده البته همچنان معتقد است به جاي انتقاد و طرح گلايه، همه بايد به دولت كمك كنند تا بهترين نتيجه ممكن را بگيرد اما عارضهيي كه به تازگي گريبان دولتمردان را گرفته واقعا قابل تامل است و جا دارد فكري به حالش شود.
موضوع اين است كه عطش چهرههاي دولتي براي حضور در همايشها و سمينارها رفته رفته از حد عادي خارج ميشود.
با گذشت يك سال و نيم از عمر دولت يازدهم و در شرايطي كه انتظار ميرود در آستانه جشن تولد دوسالگي دولت، بخشي از اقدامات و برنامههاي دولت به ثمر بنشيند و نتايج ملموس آن را جامعه احساس كند ظاهرا بيشترين برنامهريزيها صرف برگزاري كنفرانسها شده و انصافا هم همايشهاي باشكوهي برگزار ميشود اما حرفهاي تكراري و مرور صورت مسالهها، بيآنكه جواب راهگشايي ارايه شود بيشترين نتيجه برگزاري اين همايشهاست؛ همايشهايي كه بازتاب خوبي هم در سطح جامعه نداشته و در نهايت دست دولت را هم نتيجه و راهكار خاصي نميگيرد.
به عنوان نمونه در هفتهيي كه گذشت نخستين كنفرانس اقتصاد ايران با حضور پرشور چهرههاي دولتي و اقتصاددانان مطرح كشور برگزار شد. قبل از آن، همايش مبارزه با فساد در عاليترين سطح ممكن برنامهريزي و برگزار شد و قبل از آن هم شاهد همايش ملي اعتدال در كتابخانه ملي بوديم. همايش ملي بهرهوري ايران و همايش كسب و كار زنان در حوزه گردشگري هم در راه است و اگر ليستي تهيه كنيد خواهيد ديد تا آخر سال ماجرا ادامه دارد و چهرههاي دولتي هم پاي ثابت سخنراني اين برنامهها هستند.
واقعا اين برنامهها چه عايدي براي دولت دارد و چه اصراري است اعلام تحرك و برنامهريزي مسوولان، در ويتريني به نام همايش به نخبگان اعلام شود؟ ما كه ميدانيم، نخبگان و اساتيد و حاميان هم ميدانند دولت تدبير و اميد بيتوجه به رفتارهاي پوپوليستي به طور اصولي دنبال اصلاح زيرساختهاي كشور بوده و اقداماتي هم كه شروع شده ثمر دادنش زمان ميبرد. حال، اين حرفهاي تكراري، پاورپوينتهاي خستهكننده و ضيافتهاي بيحاصل قرار است كدامين هدف را برآورده كند كه ما بيخبريم؟
اين كاملا درست است كه پيشبرد امور در حوزههاي مختلف، نيازمند برنامهريزي علمي، پژوهشهاي هدفمند و اجماع نخبگان است اما باور كنيد از اين همايشها چيزي درنميآيد. در اين زمينه فقط يك نكته به ذهن ميرسد: بخش مهمي از بدنه دولت را چهرههاي موجه علمي و دانشگاهي تشكيل ميدهند. اين افراد كه در سطح جامعه هم احترام زيادي دارند در دوران هشت ساله احمدينژاد ناديده گرفته شده و نظرات و ديدگاههايشان مورد بيمهري واقع شد.
همان طور كه انتظار ميرفت دولت يازدهم اين بخش از نخبگان محذوف را به كار گرفت و حالا اين افراد پس از هشت سال سخت، در تصميمگيريها تصميمسازيها نقشآفريني ميكنند. اما ظاهرا حدود يك دهه دوري از دستگاه اجرايي و انزوا، شور و شوقي وصفناشدني براي سخنراني و ارايه مقاله در نخبگان تراز اولمان ايجاد كرده است. عطشي كه چهرههاي سرشناس دولت براي حضور در همايش و ارايه مقاله دارند رفته رفته از حد معمول خارج ميشود. ظاهرا حتي نهيب رهبر انقلاب هم باعث نشده مسوولان به خودشان بيايند و از «كنفرانس بازي» دست بردارند.
واقعا جا دارد اين عبارت را مسوولان در اتاق كار خود قاب بگيرند: «اين سمينار و امثال آن بناست چه معجزهيي بكند؟... توقع از آقايان محترم اين است كه چه با سمينار و چه بدون آن، تصميمات قاطع و عملي بدون هرگونه ملاحظهيي بگيرند و اجرا كنند.خلاصه اينكه دوستداران دولت توقعات زيادي از اين تيم دارند و براي موفقيتش از هيچ كمكي مضايقه نميكنند.
مسير و رويكرد دولت هم مورد تاييد كارشناسان و ناظران قرار دارد و ترديدي نيست كه تيم كارشناسي دولت تركيبي از بهترينها را گرد آورده و حاميان دولت هم پشت اين مجموعه را خالي نميكنند اما مسوولان دولتي بايد براي اين سندرم نگرانكننده فكري كنند. اين راهش نيست!
لینک کوتاه: کپی لینک
پروژه جامع شاهنامه کلید خورد پلیس: نوزاد دو ماهه تهرانی که ربوده شده بود، پیدا شد/ دو زن متهمان این پرونده هستند زنگ خطر کمبود نیروی کار برای ساختمان/ سازندگان با چالش نیروی انسانی مواجهند توضیح خانواده اکبر عبدی درباره سنگ مزار و اهدا یادگاریها به موزه انتقاد از پلیس به خاطر تعلل در صدور گواهینامه موتورسیکلت زنان: صدور گواهینامه زنان یک مطالبه عمومی است تکذیب شایعه امکان خدمت سربازی مشمولان فوتبالیست در تیمهای غیرنظامی لیگ برتر مهم ترین متغیر روابط عمومی: انسان و مسئله عدم قطعیت سردار باقرزاده: حال خلبانان اسیر ایرانی در قطر خوب نیست/ آنها روی آب نگهداری می شوند «خانه ریز» کلاهی گشاد بر سر فرودستان متقاضی مسکن؟! امنیت سفر برای زنان در اسنپ؛ از پیشگیری تا پیگیری موافقت قطر با حضور تیم کارشناسی ایران برای دیدار با خلبانان اسیر عارف: بنزین غیراستاندارد تولید می کنیم تا خودروها 3 لیتر بیشتر بنزین داشته باشند! زنان موتور سوار در تصادفات حمایت بیمهای ندارند/ دختران ۱۶ ساله موتور سواری می کنند سایت عادل فردوسیپور رفع فیلتر شد زیدآبادی: طبق گفته رحیم پور ازغدی، "پژمان جمشیدی" خلاف شرع نکرده
نظرسنجی
با توجه به بحرانی شدن وضعیت بنزین در ایران، شما کدام روش را برای مدیریت آن بهتر یا کم ضررتر می دانید؟