در حالی که سلامت جسمانی بستری برای خوشبختی است، شواهد نشان می‌دهد که لحظات مواجهه با بحران‌های پزشکی، اغلب به نقطه‌ عطفی برای رهایی از روزمرگی و تحقق آرزوهای معوقه تبدیل می‌شوند.

آزمون‌های شخصیت‌شناسی با کدهای چندحرفی، وعده می‌دهند که تمام زوایای پنهان وجود ما را فاش می‌کنند، اما آیا کشف شخصیت انسان به همین سادگی‌ها است؟

برخلاف باور عموم، عزت‌نفس تنها یک حس خوب نسبت به خود نیست، بلکه ستون فقرات سلامت روان محسوب می‌شود که کیفیت روابط، پیشرفت شغلی و حتی سلامت جسمانی ما را تعیین می‌کند.

یکی از دلایل اصلی حواس‌پرتی در زمان مطالعه، پدیده‌ای روان‌شناختی به نام اثر زایگارنیک (Zeigarnik Effect) است. این تئوری بیان می‌کند که ذهن انسان تمایل عجیبی به حفظ کارهای ناتمام در حافظه فعال خود دارد.

فرد در ظاهر عملکرد روزانه بسیار خوبی دارد. او سر کار حاضر می‌شود، مسئولیت‌هایش را انجام می‌دهد، به برنامه‌ها می‌رسد و از پس کارهایش برمی‌آید. اما مشکل اصلی زمانی خود را نشان می‌دهد که قرار باشد کمی آهسته‌تر حرکت کند، متوقف شود یا استراحت کند.

صمیمیت یعنی درمیان‌گذاشتن احساسات، افکار یا جسم خود و خلق تجربه‌های نزدیک و مشترک با دیگری.

یک روان‌شناس با ارائه پنج راهکار عملی توضیح داده است چگونه می‌توان بر بهانه‌های ذهنی غلبه کرد و انگیزه ورزش را در طول سال حفظ کرد.

مفهوم بحران چهل سالگی یا بحران میانسالی (Midlife Crisis) نخستین بار در اواسط قرن بیستم توسط روان‌کاوی به نام الیوت ژاک مطرح شد. او مشاهده کرد که بسیاری از مراجعانش در دهه چهارم زندگی با اضطرابی شدید مواجه می‌شوند که ریشه در درک “محدودیت زمان” و “حتمی بودن مرگ” دارد.

در لحظات مشاجره، بدن و مغز انسان وارد وضعیتی می‌شوند که می‌تواند توانایی تفکر منطقی و همدلی را به‌طور موقت کاهش دهد.

باور عمومی این است که لذت‌های ساده، مانند خوردن یک بیسکویت شکلاتی، بیشترین رضایت را به همراه دارند؛ اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد نوع دسترسی به انواع لذت‌ها، اینکه چقدر برای آن‌ها زحمت کشیده یا آن‌ها را به سادگی به دست آورده باشید، می‌تواند تاثیر قابل‌توجهی بر واکنش مغز داشته باشد.

بررسی روان‌شناختی مفهوم «درماندگی» در زندگی مدرن کمک می‌کند تا ضمن آشنایی با راهکارهای عبور از بن‌بست‌های فکری و عملی در بزنگاه‌های دشوار تصمیم‌گیری کنیم.

گاهی اوقات ما نه تنها به دیگران دروغ می‌گوییم، بلکه در نهایت خودمان هم روایت جعلی و دروغ ساخه خودمان را به عنوان حقیقت محض می‌پذیریم. این فرآیند که در روان‌شناسی با عنوان خودفریبی (Self-Deception) شناخته می‌شود، مکانیزم پیچیده‌ای است که مغز برای حفظ تعادل روانی و کاهش تنش‌های درونی به کار می‌گیرد.

دوش گرفتن در تاریکی، ترندی نوظهور در شبکه‌های اجتماعی، به گفته روان‌شناسان می‌تواند با کاهش تحریکات حسی، استرس را کم کرده و کیفیت خواب را بهبود بخشد.

برخی قوانین به‌ظاهر سخت‌گیرانه مانند محدودیت استفاده از موبایل، انجام کارهای خانه و اولویت دادن به تکالیف، نقش مهمی در سلامت روان و رشد مسئولیت‌پذیری کودکان دارند.

در شرایطی که «خطر» بخشی از واقعیت روزمره شده، طبیعی است که ذهن و بدن واکنش نشان دهند. اما شناخت این واکنش‌ها کمک می‌کند تا آن‌ها را بهتر مدیریت کنیم. PTSD نشانه ضعف نیست؛ بلکه پاسخ طبیعی بدن به یک وضعیت غیرطبیعی است.

معمولاً مرحله یادگیری وجود دارد که در آن احساس ناراحتی یا عدم مهارت می‌کنید. اما شما از آن اشتباهات درس می‌گیرید. وقتی شروع به دیدن پیروزی‌های کوچک می‌کنید و به ساختن خودکارآمدی ادامه می‌دهید، انگیزه می‌گیرید که به یادگیری و بهبود ادامه دهید.

اضطراب اجتماعی با خجالتی بودن متفاوت است. خجالت یک ویژگی شخصیتی است، در حالی که اضطراب اجتماعی نوعی اختلال اضطرابی است.

مسیر رشد همیشه آسان نیست و تضمینی هم در کار نیست. اما انتخاب آگاهانه برای کامل‌تر شدن، ما را به نسخه‌ای عمیق‌تر و واقعی‌تر از خودمان می‌رساند؛ جایی که رضایت و آرامش واقعی شکل می‌گیرد.

ضعف در سلامت عاطفی می‌تواند بر نحوه برخورد شما با زندگی و تعامل با دیگران تأثیر بگذارد. همچنین بر عملکرد شما در محیط کار یا مدرسه و سلامت جسمی‌تان اثر می‌گذارد.

در این مطالعه، محققان دانش‌آموزان کلاس دوم و سوم (هم با اختلال یادگیری و هم بدون آن) را مورد بررسی قرار دادند. به آن‌ها دو عدد از 111 تا 999 نشان داده می‌شد و کودکان باید در چند ثانیه عدد بزرگ‌تر را انتخاب می‌کردند. در طول این فرآیند، محققان با استفاده از دستگاه ام‌آرآی (MRI)، فعالیت مغزی کودکان را به دقت ثبت کردند.