بخشی از این صدا نتیجه طبیعی حرکت هوا اطراف بدنه است، اما افزایش ناگهانی آن یا شنیده‌شدن صدا از یک نقطه مشخص می‌تواند از اختلال در آب‌بندی درها و شیشه‌ها، تنظیم نبودن در، ایراد اطراف آینه و ستون جلو، نصب نامناسب شیشه جلو، سانروف یا حتی تجهیزات روی سقف ناشی شود.

این باور که خودروهای سفید کمتر از خودروهای دیگر درگیر تصادف می‌شوند، سال‌هاست میان رانندگان رواج دارد. استدلال اصلی طرفداران دیدگاه مذکور این است که رنگ سفید در بسیاری از محیط‌ها بهتر دیده می‌شود و هرچه یک خودرو زودتر در میدان دید سایر رانندگان قرار بگیرد، فرصت بیشتری برای تشخیص خطر و واکنش مناسب ایجاد خواهد شد.

احتمالا کمتر لوگویی در صنعت خودرو به اندازه ستاره سه‌پر مرسدس بنز برای مردم جهان آشناست؛ اما پشت این نماد ساده و ماندگار، داستانی بیش از یک قرن قدمت پنهان شده است.

یک دستگاه فورد موستانگ Mach 1 Twister Special مدل ۱۹۷۰ که از نمونه‌های کمیاب این خودرو محسوب می‌شود، معرفی شده است. از مجموع ۹۶ دستگاه تولیدشده، طبق اطلاعات ثبت رسمی، تنها ۵۲ نمونه از این خودروها همچنان شناسایی شده‌اند.

معماری «خانه سفالگر» در جینگ‌دژن با استفاده از فرم‌هایی شبیه کوره‌های سنتی، تاریخ سرامیک این منطقه را به بخشی از طراحی معاصر تبدیل کرده است. نکته قابل توجه، ناشناخته بودن یا ثبت نشدن اطلاعات کافی درباره معمار این پروژه است.

کوربین اسپارو محصول سال ۲۰۰۰، یک خودروی برقی سه‌چرخ با ابعاد کوچک و طراحی غیرمتعارف است که با یک چراغ جلو، دو چراغ عقب و چرخ‌های عقب پوشیده‌شده شناخته می‌شود. این خودرو اکنون در مجموعه موزه خودرو و اسباب‌بازی DFW نگهداری می‌شود.

درهای تاریخی بروکسل با تزئینات اسگرافیتو، بخشی چشمگیر از معماری آرت نوو این شهر را به نمایش می‌گذارند. این شیوه تزئینی در آثار معمارانی مانند ارنست بلرو و پل کوشی دیده می‌شود و جزئیات متفاوتی به نمای ساختمان‌ها بخشیده است.

ساختمان ائدیفیسیو کورئوس اکووبول در شهر تاریا بولیوی، نمونه‌ای شاخص از بروتالیسم متأخر است که در سال ۱۹۸۲ تکمیل شد. این بنا با حجم بتنی مجسمه‌وار و طبقات عقب‌نشسته، تصویری متفاوت از معماری بروتالیستی ارائه می‌کند.

در روزهای اخیر ویدیوها و مطالب متعددی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که مدعی است اپراتورهای تلفن همراه، سرویس رومینگ را به‌صورت خودکار برای مشترکان فعال کرده‌اند و همین موضوع باعث کسر حجم اینترنت کاربران می‌شود. این ادعا از نظر فنی مبنای درستی ندارد.

استودیو موزه آگوستو مورر در شهر فالکاده ایتالیا، بنایی متعلق به اوایل دهه ۱۹۷۰ است که توسط جوزپه داوانتسو طراحی شد. استفاده از بتن و رویکرد مدرن، هویت معماری این بنا را شکل داده و آن را به نمونه‌ای قابل توجه تبدیل کرده است.

خودروی کلاسیک لینکلن کنتیننتال مدل ۱۹۶۱ با رنگ مشکی و درهای معروف خودکشی را مشاهده می کنید.

خودروی اسپرت و کلاسیک جینیتا G15 مدل ۱۹۷۲ با رنگ نارنجی اصلی و سابقه حضور در مجلات معتبر، به عنوان یک خودروی قهرمان در پیست شناخته می‌شود.

خانه ملنیکوف در مسکو که بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹ توسط کنستانتین ملنیکوف ساخته شد، نمونه‌ای شاخص از تلفیق فرم‌های هندسی و فضاهای متفاوت است؛ بنایی متشکل از دو استوانه که معماری داخلی آن در طبقات مختلف تغییر می‌کند.

در شمال‌شرقی اوگاندا، سکونتگاه‌های سنتی منطقه کاراموجا الگویی متفاوت از زندگی روستایی را به نمایش می‌گذارند؛ خانه‌های دایره‌ای در اطراف فضاهای مرکزی و محل نگهداری دام شکل گرفته‌اند و از نمای ماهواره‌ای، ساختاری منظم و شعاعی ایجاد می‌کنند.

خودروی کلاسیک و اسپرت ب‌ام‌و E36 M3 با رنگ بدنه زرد داکار و جزئیات بی‌نظیر ظاهری، توانسته است توجه تمامی علاقه‌مندان به خودروهای مسابقه‌ای را به خود جلب کند.

میدان فرهنگی خلیج شنژن در چین با رویکردی متفاوت از طراحی مجموعه‌های فرهنگی، بدون یک مرکز واحد شکل گرفته است. حجم‌های پراکنده، بام‌های سبز موج‌دار و مسیرهای عمومی، ارتباطی پیوسته میان شهر، پارک استعداد، ساحل و تالاب‌های حرا ایجاد کرده‌اند.

مرکز همایش‌های بین‌المللی کیتاکیوشو در ژاپن که در سال ۱۹۹۲ توسط آراتا ایسوزاکی طراحی شده، با حجم‌های هندسی و سطوح شیشه‌ای بزرگ به عنوان یک نماد معماری شناخته می‌شود.

فولکس‌واگن در سال ۱۹۹۵ با معرفی نوآ، تصویری متفاوت از یک خودروی خانوادگی ارائه کرد؛ کانسپتی شش‌نفره با فاصله محوری سه متری و کابینی شبیه فضای نشیمن که در نمایشگاه فرانکفورت رونمایی شد و حتی از نظر سازندگان، قابلیت تولید داشت.

تیونرها این‌بار به‌جای طراحی یک نسخه ویژه مدرن، سراغ تاریخ BMW رفته‌اند. دو دستگاه 3.0 CSi مدل ۱۹۷۲ و M6 E24 مدل ۱۹۸۷ با بازسازی کامل و استفاده از رنگ تاریخی اینکا اورنج، پیوندی میان دو نسل از طراحی BMW ایجاد کرده‌اند.

گراند پاله پاریس یکی از شاخص‌ترین بناهای معماری اواخر قرن نوزدهم است که نمای سنگی کلاسیک را با سازه‌ای عظیم از شیشه و فولاد ترکیب کرده است. این بنا برای نمایشگاه جهانی ۱۹۰۰ ساخته شد و سقف شیشه‌ای آن همچنان چشمگیر است.